瞭望天象之臺(tái)。《左傳·僖公五年》：“公既視朔，遂登觀臺(tái)以望，而書，禮也?！?杜預(yù) 注：“觀臺(tái)，臺(tái)上構(gòu)屋可以遠(yuǎn)觀者也。”《文選·謝莊〈宋孝武宣貴妃誄〉》：“視朔書氣，觀臺(tái)告祲?！?張銑 注：“觀臺(tái)，觀災(zāi)祥氣之臺(tái)也。” 唐 薛存誠(chéng) 《觀南郊回仗》詩(shī)：“候刻移宸輦，遵時(shí)集觀臺(tái)。”一說(shuō)“觀”讀去聲。觀臺(tái)，指天子諸侯宮門雙闕之臺(tái)。參閱《左傳·僖公五年》 楊伯峻 注。

觀臺(tái) (guān tái)

1. 可以遠(yuǎn)觀的高臺(tái)建築。

   • 左傳．僖公五年：「公既視朔，遂登觀臺(tái)以望而書，禮也。」